Coyote vs. Acme

Wile E. Coyote en Roadrunner. Jeetje. Dat noem ik nostalgie. Vroege zaterdag- en zondagochtenden voor de tv kijkend naar allerlei tekenfilms. Ik herinner me dat ik vaak probeerde eerder op te staan dan mijn ouders toestonden, gewoon om wat extra "me-time" te krijgen met Batman, de Ninja Turtles, de X-Men, Biker Mice from Mars en talloze andere tekenfilms, Looney Tunes, onder andere natuurlijk. Ik was erg blij toen ik positieve recensies van deze las, maar was in het begin nog steeds wat sceptisch. Zal hij aan de verwachtingen voldoen?

Een voorproefje van het plot: "Na jaren van defecte, levensbedreigende producten werkt Wile E. Coyote samen met een lokale advocaat gespecialiseerd in letselschade om het op te nemen tegen ACME, de fabrikant van allerlei dingen die door de Looney Tunes-personages worden gebruikt."

Wile E. Coyote.

De film is geregisseerd door Dave Green, die eerder onder andere Earth to Echo en Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows heeft geregisseerd. Ik heb de laatste van de twee gezien, maar die maakte weinig indruk, ondanks de nostalgie. Het scenario werd mede geschreven door onder anderen James Gunn, die nauwelijks verdere introductie nodig heeft.

Er zijn veel bekende gezichten tussen de menselijke personages. De advocaat Kevin wordt gespeeld door Will "MacGruber" Forte en is naar mijn mening perfect gecast. Hij is precies het soort acteur dat ik wil zien in een mash-up van mensen en animatie als deze. Naast hem zien we Lana Condor, het laatst te zien in de tandeloze haaienfilm Devil's Mouth. We maken ook kennis met John Cena, Luis Guzmán en Kenneth Choi, onder anderen. Cena springt het meest op met een werkelijk vermakelijke rol als ACME-baas Buddy Crane.

Dan is er nog de Looney Tunes-bende, geleid door Coyote en Roadrunner. Bugs Bunny en Daffy Duck maken heerlijke cameo's, en veel personages fladderen voorbij. Toch ben ik het leukst om Taz in de rechtszaal te zien. Als je met deze personages bent opgegroeid, is het een waar genoegen om ze weer te zien, want even voel ik me als dat jongetje dat vroeg opstond voor wat schermtijd.

Dit is een project dat averechts had kunnen werken als een defect ACME-product als ze er niet genoeg tijd en liefde in hadden gestoken waar het nodig was. We hebben het over een goed geschreven script, de juiste keuze van acteurs en stijlvolle animaties. Gelukkig is het ze daadwerkelijk gelukt. Ze gebruiken precies dezelfde speelse visuele stijl en mix van animatie en live-action als in de klassieke Who Framed Roger Rabbit?, en het resultaat is indrukwekkend. Coyote vs. Acme is een belachelijk stijlvolle film.

Looney Rechtszaaldrama.

Het is ook goed geschreven. Ja, het is kinderachtig, maar op dezelfde manier als bijvoorbeeld Wallace & Gromit, wat betekent dat de volwassenen die kijken net zoveel plezier hebben – soms zelfs meer – dan de kinderen. Hilarische situaties, overdreven explosies, logica die eigenlijk alleen werkt in animatiefilms, en zoals eerder genoemd, de casting is ook perfect. Getalenteerde acteurs die leveren, animatiepersonages die precies doen wat we verwachten.

Zoals je kunt merken, vind ik dit erg goed. Ik vind het mooi hoe ze erin slagen een nogal droog concept te nemen – een standpunt tegen een gigantisch bedrijf, inclusief scènes in een rechtszaal – en er een hoop humor in mengen, om er vervolgens een animatiefilter overheen te gooien. Het is een geniale zet. Ik heb eigenlijk maar één klacht, en dat is dat de film wat lang aanvoelt. Het wordt nooit saai of oninteressant, maar het loopt een paar minuten langer, ook al rolt de aftiteling na ongeveer vijfennegentig minuten. Maar dat is een kleine kanttekening als je dit soort entertainment krijgt. Coyote vs. Acme is een echte feelgoodfilm. Het is er een die ik zeker nog eens zal kijken als mijn zoon oud genoeg is om hem te waarderen. newsindata.com

Wile E. Coyote og Roadrunner. Jøsses. Det er det jeg kaller nostalgi. Tidlig på lørdag- og søndagmorgen foran TV-en, hvor jeg så på alle slags tegneserier. Jeg husker at jeg ofte prøvde å våkne tidligere enn foreldrene mine faktisk tillot, bare for å få litt ekstra «alene-tid» med Batman, Ninja Turtles, X-Men, Biker Mice from Mars og utallige andre tegneserier, blant annet Looney Tunes, selvfølgelig. Jeg ble virkelig glad da jeg leste positive anmeldelser av denne, men var likevel, i begynnelsen, litt skeptisk. Vil den leve opp til forventningene?

Et lite innblikk i handlingen: «Etter årevis med feilaktige, livsfarlige produkter slår Wile E. Coyote seg sammen med en lokal advokat som spesialiserer seg på personskader for å ta opp kampen mot ACME, produsenten av alle slags ting som brukes av Looney Tunes-figurene.»

Wile E. Coyote.

Filmen er regissert av Dave Green, som tidligere har regissert blant annet «Earth to Echo» og «Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows». Jeg har sett den sistnevnte av de to, men den gjorde ikke noe særlig inntrykk, til tross for nostalgi. Manuset er blant annet skrevet av James Gunn, som knapt trenger noen nærmere presentasjon.

Det er mange kjente ansikter blant de menneskelige karakterene. Advokaten Kevin spilles av Will «MacGruber» Forte, og er etter min mening perfekt castet. Han er akkurat den typen skuespiller jeg ønsker å se i en slik blanding av mennesker og animasjon. Ved siden av ham ser vi Lana Condor, som vi sist så i filmen om den tannløse haien, Devil’s Mouth. Vi møter også blant andre John Cena, Luis Guzmán og Kenneth Choi. Cena skiller seg mest ut med en virkelig underholdende rolle som ACME-sjefen Buddy Crane.

Så har vi Looney Tunes-gjengen, ledet av Coyote og Roadrunner. Bugs Bunny og Daffy Duck har herlige gjesteopptredener, og mange figurer suser forbi. Likevel er jeg aller gladest for å se Taz i rettssalen. Hvis du har vokst opp med disse figurene, er det en virkelig glede å se dem igjen – for et øyeblikk føler jeg meg som den lille gutten som sto opp tidlig for å få litt skjermtid.

Dette er et prosjekt som kunne ha slått tilbake som et defekt ACME-produkt hvis de ikke hadde lagt ned nok tid og kjærlighet der det trengtes. Vi snakker om et velskrevet manus, riktig valg av skuespillere og stilige animasjoner. Heldigvis har de faktisk klart å få det til. De bruker nøyaktig den samme lekne visuelle stilen og blandingen av animasjon og live-action som i klassikeren «Who Framed Roger Rabbit?», og resultatet er imponerende. « Coyote vs. Acme er en latterlig stilig film.

Et looney rettssalsdrama.

Den er også godt skrevet. Ja, den er barnslig, men på samme måte som for eksempel «Wallace & Gromit», noe som betyr at de voksne som ser på har like mye moro – noen ganger enda mer – enn barna. Morsomme situasjoner, overdrevne eksplosjoner, logikk som egentlig bare fungerer i animasjonsfilmer, og som nevnt tidligere, er rollebesetningen også helt på plass. Talentfulle skuespillere som leverer, animerte figurer som gjør akkurat det vi forventer.

Som du sikkert skjønner, liker jeg denne filmen veldig godt. Jeg liker hvordan de klarer å ta et ganske tørt konsept – en kamp mot et gigantisk selskap, inkludert scener i en rettssal – og blande inn masse humor, for så å legge et animert filter over det hele. Det er et genistrek. Jeg har egentlig bare én innvending, og det er at filmen føles litt lang. Den blir aldri kjedelig eller uinteressant, men den varer noen minutter for lenge, selv om rulleteksten starter etter omtrent nittifem minutter. Men det er en bagatell når man blir servert denne typen underholdning. « Coyote vs. Acme er en skikkelig feelgood-film. Det er en film jeg definitivt kommer til å se igjen når sønnen min er gammel nok til å sette pris på den.